پیکربندی سرویس NFS در لینوکس

پیکربندی سرویس NFS در لینوکس

NFS (Network File System) اساسا برای به اشتراک گذاشتن فایل ها و پوشه ها بین سیستم های لینوکس / یونیکس توسط Sun Microsystems در سال ۱۹۸۰ ایجاد شده است.  ما می توانیم اشتراک گذاری فایل ها را بین سیستم های یونیکس با لینوکس و  سیستم های لینوکس با یونیکس راه اندازی کنیم.

NFS اجازه دسترسی محلی به فایل های راه دور را فراهم می کند NFS , می تواند با فایروال و Kerberos امن شود و همچنین نسخه جدیدتر NFS همچنین از acl، pseudo root mounts پشتیبانی می کند.

بسته سرویس دهنده NFS شامل در portmap و بسته های nfs-utils می باشد.

فایل های مهم برای پیکربندی NFS

etc / exports/  :یک فایل اصلی پیکربندی NFS، تمام فایلها و دایرکتوریها export شده در این فایل تعریف شده است.

etc/fstab/ : دایرکتوری های mount شده در این فایل تعریف می شود.

etc / sysconfig / nfs/ : فایل پیکربندی NFS برای کنترل بر روی پورت rpc و سایر سرویس ها که listening می کنند.

 پیکربندی سرویس NFS

برای نصب سرویس NFS دستور زیر را وارد نماید :

yum install nfs-utils nfs-utils-lib

برای به اشتراک گذاشتن یک پوشه با NFS، ما باید یک تعریف در فایل پیکربندی “/ etc / exports” ایجاد کنیم. در اینجا من یک دایرکتوری جدید به نام “nfsshare” در پارتیشن “/” ایجاد خواهم کرد تا با سرویس گیرنده سرویس گیرنده اشتراک گذاری شود، همچنین می توانید پوشه ای که قبلا موجود است با NFS به اشتراک بگذارید.

mkdir /nfsshare

حالا ما باید یک تعریف در “/ etc / exports” ایجاد کنیم و سرویس را مجددا راه اندازی کنیم تا دایرکتوری ما در شبکه قابل استفاده باشد.

vi /etc/exports /nfsshare 192.168.1.1 (rw,sync,no_root_squash)

در مثال بالا، یک پوشه در / پارتیشن با نام “nfsshare” با IP “192.168.1.1” با دسترسی و خواندن و نوشتن (rw) به اشتراک گذاشته می شود، شما همچنین می توانید از hostname در جای IP استفاده کنید.

ro : با استفاده از این گزینه می توانیم فقط دسترسی خواندن به فایل های مشترک را فراهم کنیم. client فقط قادر به خواندن خواهد بود.

rw : این گزینه اجازه می دهد هر دو دسترسی و خواندن و نوشتن را در دایرکتوری مشترک به اشتراک بگذارد.
sync : همگام سازی درخواست ها را به دایرکتوری مشترک تایید می کند تنها زمانی که تغییرات انجام شده است.

no_root_squash : کاربری root اجازه دسترسی داشته باشد.

All_squash : هیچ کس اجازه دسترسی نداشته باشد.

No exec : اجازه اجرا کردن فایل اجرایی به کاربر داده نشود.

 

 در کلاینت

برای دیدن mount های انجام شده از دستور زیر استفاده می کنیم :

showmount -e 192.168.1.1

Nfs را برای کلاینت نصب می کنیم :

yum install nfs-utils

سپس یک دایرکتوری در سیستم کلاینت ایجاد می کنیم:

mkdir /mnt/nfsshare (for mount to server)

دایرکتوری ایجاد شده را به دایرکتوری Export شده  در سرور mount می کنیم:

mount -t nfs 192.168.1.1:/nfsshare /mnt/nfsshare

دستور mount ، دایرکتوری مشترک nfs را به طور موقت به nfs client وصل می کند:

mount | grep nfs

برای دائمی کردن mount می بایست در فایل /etc/fstab تعریف انجام گردد :

vi /etc/fstab

۱۹۲٫۱۶۸٫۱٫۱:/nfsshare /mnt  nfs defaults 0 0  حال به فایل های اشتراک گذاری شده توسط سرویس nfs دسترسی ایجاد شده است.

ls /mnt/nfsshare

 

برخی دستورات مهم

  1. showmount -e : Shows the available shares on your local machine
  2. showmount -e <server-ip or hostname>: Lists the available shares at the remote server
  3. showmount -d : Lists all the sub directories
  4. exportfs -v : Displays a list of shares files and options on a server
  5. exportfs -a : Exports all shares listed in /etc/exports, or given name
  6. exportfs -u : Unexports all shares listed in /etc/exports, or given name
  7. exportfs -r : Refresh the server’s list after modifying /etc/exports

 

این مطالب رو هم پیشنهاد می‌کنیم ببینید

درباره نویسنده: mrz.rst

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *